بهنام وادانی

بهنام ابراهیمى وادانى، به سال 1337 در دماوند دیده به جهان گشود، پدرش كه صداى خوشى داشت و خود با موسیقى مأنوس بود اولین معشوقى بود كه وى را در راه گام گذاشتن به جانب موسیقى رهنمود بود. پدرش نام وى را در هنرستان عالى موسیقى جهت فراگیرى موسیقى علمى ثبت نمود و او پس از پایان تحصیلات در این هنرستان از محضر آقاى رضا وهدانى استاد و معلم دلسوز تار هنرستان بهره گرفت و پس از سه سال تحصیل نزد ایشان به خدمت آقاى هوشنگ ظریف استاد سرشناس دیگر تار مى‏رود و مدت سه سال هم نزد ایشان به فراگیرى تار مى‏پردازد و پس از آن نزد استاد دیگرى مثل حبیب‏اللَّه صالحى سه سال و سپس نزد على‏اكبرخان شهنازى مى‏رود و در سال 1356 موفق به اخذ دیپلم از هنرستان مى‏گردد. وى از سال 1356 وارد مركز حفظ و اشاعه‏ى موسیقى سنتى ایران گردید و در این مركز، ساز سه‏تار را نزد دكتر داریوش صفوت استاد عالیقدرى كه چه در داخل كشور و چه در خارج، در سطحى وسیع خدمات بزرگ و شایان توجهى به موسیقى سنتى و حفظ و اشاعه‏ى آن نموده به مدت چهار سال از محضر ایشان كسب معلومات مى‏كند، سپس نزد استاد احمد عبادى مى‏رود و از راهنمایى‏هاى ایشان بهره‏مند مى‏گردد. بهنام ابراهیمى وادانى از سال 1356 نیز همكارى خود را با رادیو و تلویزیون آغاز كرد و در سال 1367 به تنهایى براى شناساندن موسیقى سنتى ایران و نواختن سه‏تار این ساز سنتى موسیقى ایرانى در چارچوب مبادلات فرهنگى و هنرى به كشور سوئیس مسافرت و كنسرتهایى در آن كشور برپا داشت، سپس با گروه «مولانا» به كشورهاى یونان و ژاپن رفت و در آنجا نیز همراه این گروه در كنسرتهاى مختلفى كه جهت معرفى و شناساندن موسیقى سنتى ایران اجرا كرد.